Beginjaren negentig komt in Amerika de eerste golf van internet initiatieven op gang, een vloedgolf die aan het einde van het decennium/millennium tot een ware stormvloed zal aanzwellen. Van een handjevol gebruikers in 1990 sprint het Internet door naar een miljardengehoor, waarbij de Verenigde Staten nog steeds voorlopen op Europa. Maar ja, het begon immers allemaal met Eisenhower en het Amerikaanse leger...

Internet niet langer Top Secret
Beginjaren negentig ontdekte in het voetspoor van de universiteiten de commercie het Internet met de computerindustrie voorop. Zo startte Apple Computers in september 1988 een samenwerking met Quantum Computer Services onder de naam AppleLink een netwerkservice voor Apple gebruikers. Lang duurde de samenwerking niet: in 1989 stapte Apple uit en ging AppleLink verder onder de naam America Online (AOL), aanvankelijk alleen voor Apple-gebruikers, vanaf 1993 ook voor PC's met Windows.

AOL startte als een samenwerkingsverband tussen Apple en Quantum Computer Services, het bedrijf van Steve Chase. Een afbeelding van de eerste klantenwervings brochure.

Maar ook IBM liet zich niet onbetuigd: samen met CBS en postorderaar/warenhuis Sears werd in 1989 Prodigy opgericht. Abonnees mochten voor een maandelijkse fee zoveel e-mails verzenden als ze wilden. Prodigy werd het slachtoffer van zijn eigen succes: in 1991 moest de onderneming het aantal gratis e-mails beperken tot 30 per maand.
De Washingtonse politiek werd wakker. Kon men toestaan dat bedrijven geld gingen verdienen met een computernetwerk dat opgezet was met belastinggelden? De Democraten waren voor, de Republikeinen aarzelden. Uiteindelijk besloot het Congres op 9 juni 1992 dat het Internet niet langer Top Secret en verboden voor commercie was.
Vijf maanden later werd Bill Clinton gekozen tot president. Hij werd het eerste staatshoofd dat  een e-mail verzond (2 maart 1993), terwijl het Witte Huis de eerste residentie met een eigen website werd.

De komst van de nieuwe democratische regering onder Clinton en Gore (1993) vergrootte de bekendheid en daarmee het succes van het Internet.

Met name Vice-president Al Gore werd een groot promotor van het Internet. Hij introduceerde de term electronic highway, waarbij hij internet vergeleek met de Interstate Highway, het autosnelwegsysteem dat onder (jawel) president Eisenhower werd opgezet met als grote promotor Senator Al Gore, (jawel) de vader van de vice president.

De eerste ISP’s
Hoewel het Internet dus tot 1992 officieel niet gebruikt mocht worden voor commerciele activiteiten, ontstonden de eerste Internet Service Providers ver voor die datum. December 1990 viel world.std.com de eer te beurt de eerste ISP op het Internet te worden. Tot op de dag van vandaag is de New Yorkse onderneming trots op dit wapenfeit:

De home page van de eerste ISP ter wereld: world.std.com vermeldt nog steeds dit heugelijke feit.

Maar de grootste successen werden toch gevierd door AOL. Het aantal abonnees groeide in de periode 1990-1995 explosief. De groei werd o.a. gefinancierd door in het najaar 1992  als eerste internetbedrijf aandelen op de Nasdaq aan te bieden. Als zodanig markeert AOL in meer dan een opzicht de geboorte van een hype:

The Battle
Eind 1993 werd op de University of Illinois de www-browser Mosaic ontwikkeld door een aantal studenten onder leiding van medestudent Marc Andreesen (op dat moment 23 jaar). Deze ontwikkeling trok de aandacht van Jim Clark (oprichter en ceo van Silicon Graphics, bouwers van servers en randapparatuur). Hij slaagde erin de studenten over te halen om 'commercieel te gaan', zoals dat in het jargon heette. De studenten hapten toe en in mei 1994 werd Netscape opgericht. Tegelijkertijd werd de in drie maanden tijds gebouwde internet browser Netscape 1.0 geintroduceerd. Een van de doelstellingen van de jonge onderneming was om het internet te houden zoals het was: een niet gecontroleerde eenheid op basis van sterke standaarden.

Jim Clark, oprichter van Netscape

Jim Clark was een voorstander van open protocollen. Dat bracht hem in botsing met Bill Gates, die terug gekomen was van zijn aanvankelijke scepsis met betrekking tot de toekomst van het Internet. De tweestrijd leidde in 1995 tot de gratis distributie van de Internet Explorer 2.0 met als enige doelstelling: Netscape van de markt te verdrijven. Het meeleveren van deze Explorer met Windows 95 zou later inzet worden van een nog steeds slepende rechtszaak. Lange tijd was Netscape het paradepaardje van de Nieuwe Economie, omdat het als eerste zijn browsers kostenloos ter beschikking stelde: het begin van de golf van gratis producten: het aantal gebruikers telde, niet de inkomsten uit gebruik. Inmiddels is Netscape al jaren onderdeel van AOL/TIME WARNER, dat eind 1995 plannen wereldkundig maakte om met een eigen browser, uitsluitend voor AOL-abonnnees te komen.